Bazı insanlar sizin şansınızdır ve şans her zaman bulunmaz. Ben buldum , dunyanın en iyi ınsanlarından biri ; olmuyor . Neden biliyor musunuz? Pişman olacağınız seyler yaparsanız , yolda yürürken attığınız adıma bile ikinci kez bakmalısınız. Ki bu yolda atılan adım degil , kalbinize düşen adamsa ; binlerce duygunun icinde boğulsanız da bir düşünce hakim gelmelidir : ona laf gelmesin. İste bu düşünce yüzünden aşklarınızı ertelersiniz , sevgileriniz yetim kalır , canınız sıkılır , sevdadan ölseniz de geçmez acısı ; boğazınız oyle bir düğümlenir ki talihe mı kendinize mı sitem edeceğinize karar veremezsiniz de o gözyaşı bir türlü gelmez gözden. Yazarsınız , çizersiniz , içinizden yasamak gelmez de gülersiniz ama yine de kimseyi aynı sevemezsiniz. Geri dönüşü olmayan seyler vardır , yaparken cok düşünmeniz gereken , inciten , yoran , bıktıran , bitiren seyler. Üzen insanlar var bu hatta. Yasamıyorum. Canım yanıyor. Canım cok yanıyor. Masa lambasının ışığı bile gözümü yoruyor , sevmeyeceğim dedikce sevdim ; bu sefer zarar görmeyecek. Simdi bu kadar.
Aynı hatayı bir kez daha yapar miyim ? Aynı kiz yüzünden ikinci kez ağlar miyim ? Ben yaparım. Ben salagim. Bı daha kimse yüzünden aglamiycam demiştim , o günden sonra tek bı kisi icin bile ağlamadım. Gözüm doldu ama hic akmadı o yaslar , akmayacak da zaten. O salak kiz yüzünden asla ağlamam. Aynı şeyi bana neden yapiyo? Ya da anlamadığım sey su ki bu kızda olan ne ? Gelip herkese yapışması mı ? Bırakmamasi mı ? Ne ? Düşerken tuttuğun , el uzattığın , canım dediğin insan gelip bile bile sana aynı şeyi 1 yil geçmeden yapıyorsa onun ben amina koyayım arkadas. Gotu bası dağıttığında tuttuğun kisi gelip de senin arkadan is çeviriyorsa , laf yapıyorsa onun ben amina koyayım. Cidden cok sınırlıyim. Son günlerde yolunda gitmeyen milyonlarca sey var ve su an bu sefil kizin yaptıkları en ufak problemim. Kimseye anlatmıyorum , anlatmiycam , anlatamam. Ama sonunda umarım ben haksız çıkarım , o kiz mükemmel biri oldugunu ispat eder ; benim yüzüm kızarır. Umarım. Lakin boyle olmazsa da canı sagolsun , alıştım her ağzıma sıçana canın sagolsun demeye nasılsa. Off
2011 ne kadar aptalliklar ergenlikler ve pişmanlıklar yılı olarak tarihimde derin bir iz bıraksa da 2012 mükemmel bir bicimde büyüme yilim ; efsane bir bicimde kendi icimde tamamladigim evrimin göstergesi. Her seyin en güzelinin bu sene olacağına emin gibiyim , su ana kadar şükürler olsun ki kotu bir sey olmadı ; inşallah bundan sonra da üzücü kırıcı bisey olmaz. Cok cok cok ve hatta daha da cok zaman sonra ilk defa ciddi ciddi oturup düşünüyorum , biri var diyorum , bakıyorum , cok seker cok iyi cok düzgün ; garip derecede iyi biri. Korkutuyor beni bu. Fazla iyilikten bile korkar olmuşum , neyse nasılsa bir sey olacağı yok ; aman hepsini seveyim , bana bir sey olmasın
Bakıyorum , asık olunacak bı tipim yok. Kafam turuncu , çillerim var , kaşlarım yok, kirpiklerim belirsiz , gözlerim yeşil ama bozuk , gözlüğüm var , bembeyazim , burnum bı acayip , ağzım desen başka bı yerde , elim ayağım kocaman , kiloluyum , kısa boyluyum. Hic bir guzel fiziksel özelliğim yok ama dunya üzerindeki her şeyle tasak geçebilirim . Bunun bana yeteceğini düşünecek kadar da salagim. Cok çabuk bağlanırım , severim , ağlarım. Ama bunca seye rağmen kimseyle küsmem , kimseye darılmam , çıkıp da kotuluk yapayım demem . Yine de bu sekilde mutsuzum. Allah çirkin şansı versin derler ya , hem çirkin hem şanssız olmak başka bı sey heralde , o tamamen benim türüme ait olan biseymis. İnsanlar beni cok kırıyor , zaten ağlamak üzere olduğumda da göz kapaklarım hemen kizariyor. Yanımda bı tane bile gercek dost yokken benim yapabileceğim hic bisey kalmamış. Oykum olmasa su an resmen yalnızlıktan ölurdum . Off. Diyecek bir sey yok. Bekleyeceğim
Gösterip de elletmeyen kaderimi sikeyim. 50 yil sonra kendimi toparlamıştım , tamam bu sefer hazırım diyodum ; sikti. Offf offff offff. Salak. İnanmayinca günah diyolar ama valla ilahi bisey varsa o beni hic sevmiyo , ulan insan kendi yarattığı seye bu acıyı çektirir mı . Off of
Kulağıma su kaçtı sonra ağlamaya başladım . Yerimde zıplasam gecer , biliyorum. Yapmadım . Ulan ben senin amina koyayim eşeğin oğlu , ne zaman rahat etsem gel boz benim rahatımı ; gözlerin çıksın , elin kolun kırılsın , yataklardan kalkama iiiiinşallaaaah. Ya ben bunları demesem bile seni gören var yukarda , o biliyo nooldugunu. Ay hala ağlıyorum . Dedim ‘herkesi arkada bırakıp geldim.’ , her nefesime kusur buldun , dedim ‘sen varsın be hic kimse yok.’ anlamadın . E ben de malmisim ki kafandan alamadığın bilgiyi götün dahil tüm deliklerinden , gözeneklerinden sana sokmaya calistim. Aferin bana , basım göğe erdi amk. Cok akıllıca davranış , helal olsun. Özürlüler kitabına ‘en asık kiz’ olarak girerim artık. Yahu benim neyime asık olmak onca zamandan sonra , benim neyime seni umut sanmak ? kusura bakma ama bir de ; senin neyine birine umut olmak. Git cukunle oyna , ne diyeyim. Hayatın boyunca mutsuz ol , ben tamamen notr olana kadar ; ne ask ne de nefret duyana kadar mutsuz ol. En az benim kadar mutsuz kal. Diyememistim o ara , Heh simdi soyliiiim ‘ya az biraz adam ol, o egondan başka seyler oldugunu da hatırla su dünyada’. Birileriyle 201716181718 satır konuşursun , aklında tek konuşma kalır ; dün gibi aklımda , gercek arkadas hissettiğim o an . O ara sevdim . Sevdim de noooldu amina koyim? Sevdim de basım göğe ayaklarım suya mı değdi ? Yoo. Özgüven eksikliğinde rekor kırdım o kadar. O yeni daha 3 günlük sevgilini de alır bir döverim bir döverim , o saclarını bir yolarim ; yeminle hayran kalırsın OC!
Size yemin edebilirim ki kotu bı insan değilim ; karşımdaki icin iyi düşünürüm ama oyle insanlar (!) var ki üzülmeleri , acı çekmeleri , eriyip bitmeleri , kendi kendilerini tüketmeleri bana anlatılmaz bir haz veriyor . İçinizden diyorsunuz ki ‘kizin da ne kuyruk acısı varmis’ diyin amina koyim cok da umrumdaydi :D hani ufak tefek de olsa allaha içten bağlıyim ve kimsenin yaptığının yanına kalmayacağını biliyorum ; fakat bu günden sonra eminim ki , sakin bir bayanın bedduasını almayın , er ya da geç tutuyor. Nasıl bir mutluluk anlatamam , nasıl nasıl sevinçliyim bilemezsiniz. Tüm derdimi tasamı unuttum gülüyorum . Son zamanlarda gereken sey buydu. Sigara da olsa fena olmaz. Her aklıma gelişinde ‘ayyyy inşallah …’ diye düşünürken , o gün geldi ; falcinin dediği gibi seyler olmadı ama benim icin ; hayatın bitmediği , umudumun hala oldugu gercekleri görüldü. Mükemmel , kendime inanırsam daha da guzel. Bazı insanlar bazılarına ‘beter olsun’ der , yok ; ne nefret ediyorum ne seviyorum ; tamamen notr oldugum kisi allahından bulsun , ne halt yerse yesin ohhhhhhh. Simdi uzun zamandır yapmadığım bir sey yapıp , kesintisiz guzel bir uyku çekeceğim . Yarından başlayarak , guzel günler benim olsun. Bizim olsun. Sevdiklerimin olsunn.
Bunaldım
Cok sıkıldım bu sahtelikten
Özledim sevgilim
Özledim canım
Özledim benim en sevdiğim adam
Seni cok özledim
Sacının tellerini özledim be
Konuşurken gülmeni özledim
Özlenmez mi
Ne iyi etmiştim de sevmisim
Özlenmez misin sen
En cok bağlandığım kisi
Özledim
Gel
Cok önyargım var , insanlara kendimi gösteremiyorum . Eskiden biriyle tanısınca hep sıcak taraf ben olurdum , şimdi insanlarla tanıştığımda boka bakar gibi bakıyorum . Sadece beni anlayan insanlara tahammül ediyorum , tanışmaya , kendimi acmaya , beni bana karsı kullanmasına dayanamıyorum. Oyku dedi daha demin : o önyargılarını kıracak kadar guclu biri lazım. Tam da oyle .. Ama benim icin deger mı ki? Zaman harcamaya , sevmeye deger miyim ben? Hadi diyelim sevdi , yanında durulacak biri miyim? Yarı yolda bırakmaz miyim ? İnsanın arkasından bicaklamaz miyim ? Bilmiyorum , karşıma bı gün cidden beni ben oldugum icin cok seven biri çıkarsa ; kıçım dısında ilgi alanı olan biri çıkarsa birlikte görürüz . Bu cok kırıcı bisey değil mı? Hani dönüp baktığınızda . Suc bende , tamam ama bi süre sonra dayanamıyorum . Karşıma alıp ‘bu bu bu oldu orospu cocuğu , neden boyle oldu sonu’ demek istiyorum . Tam birine güvenmişken , cok buyuk bi travmayı zar zor atlatıp elinden tutmaya çalışırken o benim elimi bırakırsa ben napiyim? Boyle özgüvensiz , çekinen biri olup çıktım . Boyle değildim , bu kadar geride kalmazdim. Zor oldu . Bı türlü kendimi aşıp da dışarı çıkamıyorum . Okul bahçesine bile çıkmayacak kadar mı icime kapandım ? En yakınlarıma kendimi kapatacak kadar mı dışladım kendimi herkesten? Bağırıp , ya dur demek istiyorum . Durup geri dönüşünü izlemek istiyorum , uzaklaşan bı gemiyi ne kadar cagirabilirsin ki ? Bağırsan da seni duyar mı? Akıntı mı güçlü , sen mı? Cok düşünmekten kafam ağrıdı , bası agriyanlari anlamam ; benim hep kafam ağrır
Kendimi cok boşlukta hissediyorum , yapmam gereken seyleri yapmamış , sorumluluklarımı yerine getirmemiş gibi. Hep birileri mutlu olsun diye uğraşmak diye bı meslek var sanırım ve o mesleği bı kere yapınca vazgeçmek gibi bir ihtimaliniz yok , çünkü sizi iyi tanıyan insanlar biraz daha ciddi yüzünüzü gördüğünde hemen kotu diye yaftaliyor . Bi bakiyosun ki hayatında her sey mükemmel , bı bakiyosun ki her sey bitmiş ; herkes yerli yerine gitmiş ve sen tek kalmissin. En yakın arkadaslarin , senden cok sevecek birini buluyor . Garip . Cidden garip . Boşluktasin ama dışarısı bağırıyor . Alman gereken sorumluluklar var , yapman gerekenler . Yapsan pişman , yapmasan yine pişman . Zorlanıyorum ben , her şeyi bir arada götüremiyorum. Aile arkadas okul ask , hiç biri tam da ayarı dediğimiz o uyumda gitmiyor . Hepsi kotu olma konusunda anlaşmış gibi ama hiç birini biriyle aynı anda iyiyken görmedim . İcim sıkılıyor , sabahları uyandığımda okula gitmek istemiyorum , arkadaslarımın yanında bile mutsuzum. Gülmek basit is ama o bile artık eskisi gibi değil ; yasamaya useniyorum . Sonra bir umut her sey değişir diyorum ama o kadar uzun zamandır bu monotonluga alıştım ki benim icin bı yasam bicimi oldu diyebilirim. Olacak her türlü iyi şeyi yadirgayip kendimden uzaklastiracagima eminim . Hani diyorum , hepsi kotu olsun tamam ama bari sağlıklı oliyim ki güçlü duriyim ; yok , sağlıklı da değilim . Boynum sürekli uyuşuyor , boyle sanki felç gibi ama değil ; degisik bı durum . Her sey cok sıradan , cok sıkıcı ve cok gereksiz. Bı an önce okul bitse de aynı insanların aynı ibneliklerini tekrar tekrar görmesem diye uyanıyorum her sabah ; sonra sinirim geçiyor . Of , soylecek cok sey var . Biraz daha degisik , daha profesyonel ve tamamen bana ait olan bir hayat istemek sanırım bu günlerde suc .
Bi boşluğun icinde gibiyim . Ve hani tam icinde ve yalnızım . Başka kimse yok . Her yer tamamen duygularla kaplı , boşluğun dısı somut şeylerle dolu ; aklım orda . Yüreğim boşlukta . Karşılıklı yuruyorsunuz ; göz göze gelmeden . Sonra içinizden ayni seyler geçiyor ; aklım dışarda kalmış , size acıyorum , merhamet ediyorum . Seven iki insanı yalnızca kader ayırır ; kader birlik olmalarını istiyorsa karşısında duramazsın diyorum . Uyandık !
Dogum gunüm gecti gitti , 3 kisiden mesaj bekledim .. Tüm gün , tüm gece , tüm sabah , hatta ertesi gün .. Gelmedi o istediğim mesaj . Cok sevdiğim 3 kisi hiç bir şey demedi bana . İkisine aldırmadım ama onca arkadaşlığa , dostluğa , gecen zamana bile yazık etti bi’ tanesi. Su an ne olursak olalım , ben senin cok yakinindim , cok yakın arkadasindim . En kotu anlarında elinden tuttum , en kotu anımda belki yanımda degildin ama ‘toparlan’ diyebildin , bı mesaj atmıştım , onu saklamıştın , bana atıp durdun moralim bozukken. Şimdi gelmiş bana bi’ mesaj atmiyosun , göz göze geliyoruz da birbirimize selam vermiyoruz ; buna eyvallah , amenna. Ama beni soyutlaman cidden icime oturdu . OH!
İcim su an rahatladi ! Oh be . Kac gündür aklımda . İcimi kemirdiler yazmaya yazmaya , acı çektim. Neyse ki hemen gecti , icimi ferah tutmaya çalışıyorum ama insanlar beni anlamıyor. Cocuğun hakkında hayatımda bir kez ve saka icin konuştum , onu da gidip o buldu . Sonra safa neden sakin değil ? Olamıyorum , sakin falan olamıyorum ben ya.
Bilmem kac bin ay önceydi , annemle aynı gün ; telefon açıp kutladım ; gotoglani sevsen kutlardin . Cok alındım su an
Bazen oyle anlar geliyor ki ‘sabrını da sikeyim sevgiyi de’ diyorum . Kucuk insanların söylediği kucuk seylere ilk etapta önem vermediğiniz zaman gelip o sözler sizi boğana dek konuşurlar , ondan sonra kucuk oldukları aklınıza gelir ve yine susarsınız ama yavsagin oğlunun ağzı durmaz , konuşur da konuşur ; bir gün karşınıza çıkacak cesareti bile kendinde bulur . Heh , iste o zaman basta yapamadığınız şeyi yapın ; ilk yumruğu siz atın ki hiç olmazsa daha da küçülsün . Neden boyle bir sonuca vardım bilmiyorum , kotu hissettim . Her zaman oyle hissediyorum ama ne biliyim ya ..
2 gün sonra 17. 17 biraz ağır bir şey sanki ; sülaleden kim duysa ‘vayy be safa nur da 17 oluyor haa!’ moduna giriyor . Ben biraz degisik hissediyorum . Yani ne oldugunu bilmiyorum ama yarından sonra 16,5 diyemeyeceğim icin de korkuyorum . İnsanlara sesimi inceltip konuştuğumda beni sevmemelerinden korkuyorum ama su an daha sağlam oldugum kesin . Çünkü 17 başka bir yaştır , 18in provasından da ötedir. Hayatın 17 yaşındayken şekil alır ve benim gercekten şekillendirmem gereken bir hayatım oldugu doğru . Bir düzen kurup devam etmem gerek , yorgunum .
Acıdan olsa gerek , degisik . Ağlıyor gibi hissediyorum . Ama yok . Değil . Başka bir sey. Sanki binlerce çivi aynı anda göğüs kafesime çarpıyor ve ben sadece canımın acısıyla bağırmaya çalışıyorum , sesim bile çıkmıyor . Kendi kanımda boğulup oluyorum . Sonum bu olmamalıydı , yalılarda da olmamalıydı ama bu hiç olmadı .. Sahipsiz bir bedenin toprak altındaki macerasını izlemek isteyen varsa saclarımdan tutup çeksin beni . Dokunduğu her teli koparsın birileri . Soz , kızıp huysuzluk yapmayacağım ; soz , sinirden kapıları çarpmayacağım ama boyle giderse aklımı kaçırırım . Hapis oldugum bir hücrede kendi kendimi öldürmek zorunda oldugumu her gün her saat her dakika bana anlatan bir yüz olursa aklımı kaçırırım . Zaten pek aklım yok , üzülmeyin . Bir kac kisi bulun , elleri en az onunkiler kadar sarsın beni . Düzeleceğim .. Eğer onun gibi saracak bir el yoksa henüz dünyada , bırakın kendi kanımda boğulayım ama baskasını çıkarmayın karşıma . Üşüyorum , Nisan üşümeleri. Bu sefer de ayarı tutturmadim . Basımın ici bomboş ve içeri bir zar atılmış gibi hissediyorum , her kipirdadigimda beynim zonkluyor. Bayılmak üzereyim , sahi bayılmak ne güzel sey . Herkes çevrende ama sen bilmiyorsun . Üşüdüm , Nisan soğukları .
